Ostatnio czytając Laifa zauważyłem Pani rubrykę i postanowiłem do Pani napisać. Sam jeszcze nie wiem czy jestem taki odważny, czy w takiej desperacji.

W wieku około 20 lat zacząłem zażywać narkotyki. Patrząc wstecz myślę że chciałem zagłuszyć swoje osamotnienie i pustkę w życiu. Nie były to najmocniejsze narkotyki, ale niestety też spowodowały spustoszenie w moim organizmie i bardziej zaszkodziły niż pomogły. Obecnie leczę się na różne choroby, mam prawie byłą żonę, dzieci się mnie wstydzą. Często myślę o tym jak ułożyłoby się moje życie gdybym kiedyś postępował inaczej.

Chciałbym to wszystko zmienić, niestety, nie wiem jak.

Jacek

Nie napisał Pan wiele o sobie, ale z tego co Pan napisał wynika że obecnie cierpi Pan z powodu skutków wybranego kiedyś przez siebie stylu życia. Trochę późno, aby teraz zastanawiać się nad tym, co by było. Aby więc nie tracić więcej czasu zastanówmy się zatem nad tym co można zrobić aby poprawić sytuację. Przede wszystkim potrzebuje Pan sobie zadać kilka pytań i znaleźć na nie odpowiedzi (dobrze by było, gdyby Pan napisał je na kartce aby móc później do nich wrócić i spokojnie przeanalizować). Dlaczego właśnie dopiero teraz zrozumiałem, że to co robiłem było niewłaściwe? Czy to moja sytuacja zwróciła mi na to uwagę, czy obserwowanie innych? Czy dokonane porównanie? Czy może strach przed tym co mnie czeka jeśli się nie zmienię, a tym samym moja sytuacja? Czy martwię się tylko o siebie, czy także o swoich najbliższych? Dlaczego sięgnąłem po pierwszy narkotyk? Jak to się stało, że żona jest prawie "byłą żoną"? Czy sytuacja w jakiej się znajdujemy jest możliwa do naprawienia? Jakie w tej kwestii zdanie ma moja żona? Czy ciągle darzymy się uczuciem (zakładając, że to uczucie pałączyło nas kiedyś)? Czy gotowi jesteśmy na wprowadzenie w życie zmian, które pomogą przywrócić zaufanie, szacunek i wiarę we wspólną przyszłość? Domyślam się, że w tej chwili oburza się Pan na mnie uważając, że powinnam znać odpowiedzi na te pytania jako że wydają się one oczywiste. Faktem jednak jest, że to nie ja a Pan powinien być absolutnie pewny tego DLACZEGO? Uświadomienie sobie dlaczego jesteśmy w takiej, a nie innej sytuacji jest już początkiem diagnozy i początkiem wyjścia z impasu. Przecież jeśli boli Pana przez dłuższy czas głowa nie idzie pan do apteki i kupuje proszki uśmierzające tylko ból (dobra metoda raz i drugi, aby pozbyć się skutków czegoś nieznanego), ale idzie Pan do lekarza i robi potrzebne badania aby znaleźć tego powód.

I od tego dopiero momentu zaczyna się leczenie.

A teraz przy każdej odpowiedzi proszę napisać co może Pan w tej chwili zrobić. Czy może Pan naprawić wyrządzoną krzywdę? Pewno nie uda się naprawić w stu procentach, ale może gest albo słowo, które będzie znakiem zrozumienia i chęci naprawy stworzy odpowiednią atmosferę do dalszych wybranych przez Pana czy Państwa kroków dalszej współpracy w drodze do lepszego dla wszystkich jutra.

Kontakt:

e-mail: krystyna@walewska-huseynov.co.uk

www.walewska-huseynov.co.uk